Marina di Leuca en Gallipoli.

Marina di Leuca en Gallipoli.

Zaterdag 25 april 

Het is vandaag bevrijdingsdag in Italië. Veel mensen zijn vrij en trekken erop uit. Vandaag fietsen we de hele tijd langs de kust. Klimmen, dalen en ondertussen genieten we enorm van de prachtige kustlijn. Het is zonnig en warm vandaag. Voor veel Italianen de dag om de motor te pakken. Langs de kust een uitgelezen route om te rijden. Regelmatig scheuren ze ons voorbij en vaak in groepen. Sommige hebben hun knie bijna op de grond, het lijkt het circuit wel. De Italianen zijn galant en houden goed afstand van onze fiets. Voor de zekerheid fiets ik altijd met licht en felle kleuren t-shirt aan.

Op dit stuk van de route zijn veel grotten en natuurlijk bezoeken we er ook een. Als we aan een ober vragen of we onze fietsen even mogen laten staan, mogen we ze zelfs binnenzetten🤪ik denk dat ze buiten al veilig stonden maar dit is wel heel lief. We eindigen in een plaats waar de Adriatische zee overgaat in de Ionische zee, het zuidelijkste stukje van de hak van Italië. Vroeger werd het ook wel het einde van de wereld genoemd. Voorbij de zee was er immers niks meer.

Zondag 26 april

Tot nu toe hebben we kleine b&b’s gehad. Vannacht hebben we in een groot hotel vlak aan zee geslapen. We zijn meer mensen voor de kleine, mooie plekjes maar soms komt het zo uit. Het hotel was wel het minst van waar we tot nu toe hebben geslapen.

We fietsen nu ‘terug’ langs de andere kant van de kust. Het is een groot verschil met de ‘andere’ kant. Hier zijn nog veel dingen dicht (of voor voorgoed?) Ook qua natuur verschilt het. Hier geen velden vol druivenstruiken of olijfbomen. Wel prachtige velden vol veldboeketten en veel groene struiken. Wel rijden we grotendeels langs de zee, die altijd mooi is om te zien. 

We ontmoeten vandaag een stel Duitse fietsers. We drinken samen koffie. We zijn nog maar een handjevol fietsers tegen gekomen en geen Nederlanders. Gisteren wel Paulien ontmoet. Een Nederlandse vrouw die hier in haar eentje een stuk langs de kust wandelt. Sinds de corona is ze heel veel gaan wandelen. Het leek haar daarvoor meer iets voor oudjes. Haar bagage wordt geregeld door de hotels waar ze slaapt. Zo heeft ieder zijn eigen plan. 

De route is vandaag een beetje saai tot we vlak voor Gallipoli langs een prachtig zandstrand rijden. Het is er nog niet te druk en amper toeristen. De zee is nog redelijk fris maar de lounge stoelen zitten heerlijk. Ik boek ondertussen  een appartement in de plaats Gallipoli zonder reviews. We zien het wel, denk ik. Wat zijn we blij verrast als we de stad binnenfietsen. Eerst passeren we allemaal hoge nieuwbouw, een lelijke ‘wolkenkrabber’, niet iets wat ons trekt. Dan gaan we de brug over en rijden een superleuk vestingstadje binnen wat zich op een schiereiland bevind. Midden in het centrum is een grote bruine deur waarachter ons appartement ligt. Als de schoonmaakster al bellend de poort voor ons openmaakt zien we een grote binnenplaats met daarachter een giga woning. We zijn weer geluksvogels met dit pareltje🥰( en dat voor €40-) We koken vandaag zelf en genieten van ook weer een topdag. 

Liefs van ons Jan en Marlies