Grrrr

29 april 2026 - Tarente, Italië

Maandag 27 april 🇳🇱

Ik schrijf dit verhaal een dag later en merk dat je na een week fietsen soms niet meer weet waar je de dag ervoor was. Elke dag slaap je ergens anders, het lijkt wel of we al weken onderweg zijn. En zo ben ik ons mooie plekje in de stad alweer een beetje vergeten😱

We maken een rondje om en door de stad en lopen wat kerken binnen. Natuurlijk ontbreekt de koffie op het terras niet. Net buiten de vesting verkopen de vissers enorme vissen aan de bevolking. De rest van de bemanning repareren de netten. Wat een werk.

Vandaag weer een dag langs de kust. Meteen zien we al dat in dit stuk meer toeristen komen, er is al wat meer geopend. Onderweg zien we al vrij snel de Duitsers weer rijden. We sluiten aan en trekken samen op. Ze rijden mij eigenlijk net te hard om te praten en te klimmen, maar het is mijn eer te na om dat te zeggen. Gelukkig fiets ik naast een goede verteller😅 Het zijn twee vrienden die om het jaar met elkaar fietsen. Ze kennen elkaar al jaren, zijn allebei getrouwd en hebben kinderen. Hij heeft weleens met zijn vrouw gefietst, maar die vond het eens en nooit weer. Vandaar dat ze samen tochten maken. Ze hebben niet veel bepakking bij zich en kamperen. Als het lukt op een camping en bij gebrek aan campings die open zijn, in het wild. Jan vond ze gisteren wat smoezelig ogen, ze hadden inderdaad wild gekampeerd 😜Na ruim 30 km passeren we weer een strandje en we besluiten te gaan zwemmen. Het water loopt heel langzaam af en is kraakhelder. Lekker verkoelend op zo’n warme dag. Het is al halverwege de middag als we trek hebben en weer vertrekken. De Duitsers, zijn al eerder vertrokken. Er is geen douche en dus even drogen en de fietskleding weer aan. Op dat moment geen probleem, maar later zien we pas, dat er toch nog wel overal zand zat, wat lekker is gaan schuren 😰 Het laatste stuk passeren we gehuchtjes en complete spookstadjes.

Daar zit ook onze b&b. Enorm vriendelijke mensen. Via google translate volgt een klein gesprekje want zij kennen zoals de meeste mensen hier nauwelijks Engels. De pizzeria gaat om 19:30 open volgens google maps. Over een maand is het hier vast druk en vol. Nu waar we ook langsrijden, alles is nog gesloten en zo ook de pizzeria. Maar alles komt altijd goed en zo eten we een paar kilometer hij een snackbar een lekkere hamburger. Ik zeg tegen de eigenaar dat het erg lekker is. Dat had ik al gezien zegt hij en deed mijn gezicht na toen ik een hap nam😂

Dinsdag 28 april

Vandaag is het doel om te rijden naar Tarente, een grote stad. Op de weg er naartoe merk je al een verandering. Van de mooie vergezichten op het strand  naar hekken langs het strand met privé opgangen van een uitbater. En wat ook opvalt heel veel  flitspalen. Iedereen is hier druk bezig om alles in orde te maken, ondanks dat zouden we hier niet over een maandje willen zitten. Dan naderen we de plaats. Van verre is al de (lelijke) hoogbouw te zien. Als we de oude stad bekijken is het te triest voor woorden. Wat verkeren de meeste woningen in vreselijke staat en het ergste is dat er nog mensen in wonen. We bezoeken ook de toren. Deze wordt nu gerund door de marine. Dit fort is gemaakt doordat de Turken in Otranto zomaar binnen waren gevallen. De koning van Napels heeft daarom de hele kust verstevigd. In deze plaats liet hij een fort bouwen wat eruit ziet als een schorpioen. 

We boeken een kamer vlakbij het park in het nieuwe gedeelte van de stad. Kleine tweepersoonkamer staat er. Helemaal goed voor ons. Het is inderdaad niet erg groot. Toch valt de grote van het bed pas op als we gaan slapen…. 120 gok ik😱Is het nog een goed bed, oke, maar dit bed heeft een kuil zodat je zo naar elkaar toe rolt. Grr mijn humeur daalt tot nul en we besluiten dat we maar om en om gaan liggen (hoofd en  voeten) Jan slaapt binnen 5 minuten. Ik helaas niet, ik heb plafonddienst. Wat een nacht. Ik ben nooit agressief, maar nu moet ik mij inhouden. Jan bekent in de ochtend dat hij mij regelmatig hoorde grommen en hardop foeteren. Hij heeft zich wijselijk stil gehouden. Ik ben mij niet eens bewust geweest dat ik het hardop heb gezegd😱 Ik kan jullie wel vast vertellen dat we kort geslapen hebben. Liefs van ons Jan en Marlies

Foto’s

5 Reacties

  1. Ton Smeele:
    29 april 2026
    Marlies, prachtig je neemt ons weer helemaal mee en mijn vocabulair is ook weer uitgebreid met 'plafonddienst' 😀
  2. BERT van der roest:
    29 april 2026
    mooi verhaal veel sterkte gewenst groetjes bert
  3. Piet en Tineke Hafkamp:
    30 april 2026
    Door jouw verhaal zie ik helemaal voor me hoe jullie gaan! Petje af weer voor jullie presentaties. Ook ik heb vaak ‘plafonddienst’ : bedankt voor dit nieuwe woord.
    Mooie foto’s.
  4. Roelie Loois:
    30 april 2026
    Mooi woord…plafonddienst, die hou ik erin en slim om om&om te gaan slapen. Wat een belevenissen weer onderweg. Dank voor je verslag Marlies.
  5. Marianne:
    30 april 2026
    Geweldig weer. Tja, dat is het echte Italië

Jouw reactie