Lecce en Otranto

25 april 2026 - Santa Maria di Leuca, Italië

Lecce en Otranto

Donderdag 23 april

We zijn vanochtend laat. Alles was zo doorweekt, dat niet alles droog is geworden. Dus de föhn nog maar even op onze schoenen en fietshandschoenen, de rest droogt wel onderweg. 

Voor onze reddende engel kopen we wat lekkere koekjes bij de bakker. Ze is niet thuis, maar we kunnen onze fietsen uit de garage halen. Wat een vertrouwen in wildvreemde mensen hè. We zetten ons cadeautasje met tekst weer in de garage voor haar neer. Wat een superlieve vrouw!

Een aantal van jullie gaven het al aan, gebruik een dazer voor de honden. Wij zijn onze dazer vergeten, maar we hebben al gekeken op internet, in Lecce is het te koop. Daar gaan we vandaag naartoe dus dat komt mooi uit.

Onderweg lunchen we tussen het veldboeket, wat is het hier mooi. Velden vol met rode  klaprozen, een gele chrysanten, madeliefjes en nog vele soorten bloemen waarvan ik de naam niet ken. Wat een super mooie omgeving om een broodje te eten. Het is prachtig zonnig weer, maar wel met een hele heftige koude noordenwind. Gelukkig hebben we de wind veel mee.

De stad Lecce is een stad met zoveel pracht en praal ( Barok)  dat je niet meer weet waar je kijken moet. Karel de V wilde graag door het tonen van alle pracht en praal in de kerken en openbare ruimten gelovige te behouden of terug te winnen, zo lezen we. Het geloof speelt hier nog steeds een grote rol. We zien mega veel kerken en gebouwen met prachtige beelden, een amfitheater. Alles is even mooi! Wat een stad❤️ We bezoeken de overblijfselen van een oud klooster. Doordat de eigenaar het riool ging vernieuwen kwam het tot een grote archeologische opgraving. In dit museum zien we vluchtroutes die naar het amfitheater lopen. Maar ook lezen we over een ruimte vlak onder het altaar waar ze de dode lichamen lieten leeglopen (brr) Nu snap ik waarom die pastoren grote slokken wijn dronken tijdens een mis. Wat zullen die doden vlak onder hun een lucht gegeven hebben.

De stad staat ook bekend om zijn papier-maché kunst. Generatie op generatie is dit vak doorgegeven. Wat begon als kunst maken wat voor iedereen betaalbaar was, papier en lijm kan immers iedereen betalen, is dit vak uitgegroeid tot een prachtige kunst waar je grote bedragen voor moet neertellen. Het is wel bijzonder mooi.

Na al het cultuur gaan op zoek naar een zaak die een dazer verkoopt en komen uit bij de militaire dump. Regelmatig heb ik mijzelf al afgevraagd hoe het kan dat ik juist dit ding vergeten ben. De man denkt dat ik een tazer nodig heb en laat even zien hoe hij werkt. Ik schrik mij rot, ‘uh nee dit is niet wat wij zoeken’, dus dan maar een afbeelding van een dazer laten zien. Nee, die heeft hij niet. Wel heeft hij pepperspray, wordt hier gewoon verkocht. Is in  tegenstelling tot Nederland, is dit hier legaal en wordt vooral verkocht aan vrouwen voor ongewenste opdringers. We kopen het, hopelijk hoeven we het NOOIT te gebruiken, maar liever dit dan een bijtwond in onze benen.

In de avond eten we wat in de stad. We doen het fout en moeten het ook bezuren. We gaan zitten in een restaurant op de drukke winkelstraat. We kiezen voor de pasta. Puglia staat bekent om de lekkere oortjes pasta (Orecchiette).Dus die willen we hier weleens uitproberen. Het eten van Jan smaakt hem niet maar hij eet nog aardig door. Je moet toch wat😅We delen die van mij ook maar, om de smaak wat te doen vergeten. Wat het was? Pasta met ansjovis en een groene groente; bimi of raapstelen en tuinbonen? Het is een streekgerecht maar de combi is niet onze smaak, het smaakt zuur. Dus afrekenen en snel in een ijszaak een ijsje halen. Nou ja ijsje.. zeg maar ijs. Wat er gebeurt weet ik niet, maar het meisje geeft het ijsje aan Jan en toen volgde er een soort acrobatiek met het ijsje. Ik denk omdat hij topzwaar was, maar Jan ving hem wonder boven wonder op👏Iedereen moest lachen het was ook echt heel komisch.

Vrijdag 24 april

Het waait nog steeds hard en dus denken we dat het ook koud is, maar al snel is de trui weer uit en fietsen we in korte broek met T-shirt verder.Het landschap bestaat in dit stuk van Puglia voornamelijk uit velden vol druivenstruiken of olijfbomen. Soms is het glooiend, maar hier geen forse klimmen.

We komen begin van de middag aan en bekijken Otranto. Een super toeristisch vestingstadje waar ook de rijke Italiaan graag vakantie houdt. In de middag checken we in en houden een rustmiddag.

In de avond bezoeken we de kerk. De mis is bezig dus die pakken we meteen mee. Even een momentje van bezinning in deze gekke tijden. Ondertussen kunnen we de kerk goed bekijken. Het is een prachtige kathedraal. De mozaïekvloer is echt monnikenwerk geweest. De hele vloer is door 1 monnik!!! gemaakt in de 12e eeuw. Op de vloer zie je allerlei voorstellingen: dieren, levensboom, de jacht. Het heeft Romaanse en Arabische invloeden. Deze plaats is veroverd geweest door de turken die  hier 800 mensen hebben vermoord omdat ze geen afstand wilden doen van hun geloof.  Napels werd al eerder gewaarschuwd, maar ze kwamen te laat om de stad en deze mensen te redden. Met  een enorme mankracht belegerden ze de stad en na ruim 1 1/2 jaar konden ze de Turken overhalen om zich vreedzaam terug te trekken. De mensen die vermoord waren werden heilig verklaard en 250 schedels zie je terug in deze kathedraal (zoom maar in bij de foto van de heilige Maria) De andere zijn aan Napels gegeven. Heel bijzonder dus dat de kathedraal bij al deze en volgende veldslagen intact is gebleven. 

We dineren naast Zwitserse mensen en raken aan de praat. Ze reizen met 20 mensen en een gids en werden vandaag belaagd door vier!! honden tijdens hun wandeltocht.

Gelukkig is het goed afgelopen. Pff wat een verhaal. Moet je net tegen mij gaan vertellen😱 Ben ik blij dat we morgen langs de kust fietsen. Daar zitten de honden niet.

Liefs van ons Jan en Marlies

Foto’s

3 Reacties

  1. Ton Smeele:
    26 april 2026
    Wat een prachtig verhaal Marlies!
  2. BERT van der roest:
    26 april 2026
    mooi verhaal en veel plezier
    groetjes bert
  3. Ton:
    27 april 2026
    We gaan het zien morgen. Lecce, inspiratie krijgen we al door je verhalen.

Jouw reactie