Fietsen maar…..

Fietsen maar…

Dinsdag 21 april

We zijn rond 10:00 bij de wijnboer. Grappig in mijn hoofd had ik een andere man verwacht. Als we arriveren zien we een stel, eind dertigers, samen druk aan het werk in de tuin. Ze zien eruit als alto’s en waarbij hij ook nog vol plakplaatjes zit. Vol enthousiasme loopt hij met ons mee en laat de camperplek zien. Je kunt hier wel 15 campers neerzetten zonder dat je elkaar stoort, maar zij vinden 3 genoeg. Wat mooi als genoeg, genoeg is. We hebben nog boodschappen over wat we niet mee kunnen nemen. Het stel is meteen enthousiast, er zit iets bij wat ze nog niet kennen (rondjes geitenkaas). Als we later weggaan geeft zij aan dat ze ervan genoten hebben. Zo puur🥰

Het is meteen weer vertrouwd om te fietsen. De GPS werkt ook mee wat wel fijn is. De wegen zijn super slecht. Volgens Jan zijn er pleisters geplakt. Het wegdek is op veel plekken geplakt en elders zitten de gaten in de weg. Dus goed opletten is heel belangrijk.

We komen bij het plaatsje Alberobello. Hier staat 1400 puntmuts huisjes oorspronkelijk gebouwd in de 15 e eeuw -> trulli. Als een vrijwilligster  een huisje uitlegt horen we dat elke ruimte een puntdak heeft. Dus een huisje heeft wel drie of vier daken.De stenen op het dak liggen los en kunnen zo afgebroken worden. Dit was belastingtechnisch beter, toen werd de belasting al ontdoken:)

We rijden verder naar de volgende stad. Niet uit te spreken met 5 x een o, Locorontondo. Deze stad heeft alles wit gemaakt. Alle huizen, muren en straten. Hier hebben ze puntgevelhuisjes. Deze hebben schuine daken en er staan overal veel  bloembakken. Een gezellig maar niet te drukke stad waar we midden in het centrum slapen. En weer treffen we het met de slaapplek❤️ ‘s Avonds eten we in een klein restaurantje. Binnen een minuut hebben we ( nou ja de ober😂)voor ons besteld. Heerlijke verse lasagne met spinazie. We dachten dat we dat allebei kregen maar Jan kreeg andere lasagne. Daarna met het toetje ging het hetzelfde. De ober zei voor jou dit en voor jou dat? En wij zeiden weer ja en … het was heerlijk. 

Woensdag 22 april

Na een goede nacht en een heerlijk ontbijt gaan we op pad. We rijden de plaats Ostuni in en komen daar een stel Nederlanders tegen die we zagen op de plek waar we de camper hebben achter gelaten. Grappig om ze weer te zien. Ze willen emigreren en zijn druk op zoek waar ze willen gaan wonen. Deze plaats vinden ze wel erg leuk. We dwalen er wat rond en de bedoeling was het mozaïek te bekijken op de kathedraal. Van een afstand zag het er zo mooi uit. Alleen hoe we ons best doen het lukt niet om er te komen. De straatjes krioelen door elkaar. 

De lucht wordt donker en we drinken koffie en schuilen er voor de miezerige regen. We zijn nog niet vertrokken of het begint weer (was voorspeld hoor) dus regenjassen aan en fietsen maar. We hebben wind mee en trappen zo lekker door.

Onderweg zie ik mijn grootste angst. Een grote waakhond zet het op een rennen langs het hek. Ik zie voor mijn gevoel al zijn tanden en ga meteen in standje overleven. Trappen zo hard je kunt. Jan fietst achter mij en als de hond  de weg opschiet lukt het ook hem om hem te snel af te zijn. Pfff mijn hartslag was minstens 200😅 Deze hebben we af kunnen schudden, maar o mijn god, wat krijgen we nog meer….

We rijden op de GPS en ik ben in de veronderstelling dat de route door het plaatsje Mesagne gaat waar we willen slapen. Niets is minder waar en dus trappen we het laatste stuk weer terug met wind tegen. We zijn er wel klaar mee als we het plaatsje binnenrijden. Nu nog de b&b vinden. Dit is lastiger dan we hadden verwacht. Uiteindelijk vinden we het, maar is er niemand. Ik vraag hulp aan een vrouw die op haar balkon staat. Ze is echt onze reddende engel. Ze belt in het temperamentvolle Italiaans stad en land af (en tussendoor telkens haar dochter die het weer moet vertalen naar ons in het Engels) maar het lukt haar👏 We mogen onze fietsen bij haar in de garage zetten en iemand komt met de sleutel om de kamer te openen. Zo ontzettend lief van haar!! Daarna de welverdiende douche. Alternatief gekleed ( sandalen met sokken🤪 alles hangt te drogen) gaan we uit eten. Gelukkig kent niemand ons😅

Morgen geven ze nog storm af en dan weer volop zon met lekkere temperaturen😀

Liefs van ons Jan en Marlies