Verdwalen, verwonderen en volop genieten in Luxemburg

Zondag 26-7

Vandaag ben ik er als eerste uit en wandel al op tijd naar de supermarkt. Een beter begin van de dag is er niet voor mij met een vers broodje en een eitje erbij. 

Met een soort Luxemburgse 9292 vinden we onze route naar Luxemburg. Eerst de bus dan de trein en tenslotte weer een bus. Kind kan de was doen toch? Niet bij ons hoor. We stappen uit hij het eindpunt van de eerste bus en volgens de app was het 650 m lopen. We stonden bij een zeer grote IKEA, Decatlon, Mediamarkt en meer van dat soort winkels maar in de middle of knowhere. Hier gewoon nog dicht op zondag en dus weinig mensen om iets aan te vragen. Uiteindelijk vinden we iemand die ons vertelt dat het station 25 min lopen hier vandaan is. Ik gok dat we iets te laat zijn uitgestapt😇 Gelukkig voor ons geen probleem💪Jan wil kijken of de vierdaagse iets voor hem is, hij mag dan de 30 lopen, dus beginnen we vandaag vast met trainen 😅

De bus zag er al super schoon uit, maar de trein doet niet onder. Nergens graffiti, zwevende banken en alles even netjes.We genieten van het wijdse landschap wat telkens verandert maar de enorme ruimte overheerst. In Luxemburg vieren we vandaag een verjaardag van een vriend met koffie en taart😉 Daarna lopen we een prachtige kathedraal binnen waar ik een kaarsje brandt en een ‘telefoontje pleeg naar Gert’. Het is een emotioneel gesprek maar in gedachte heb ik contact.

Een bezoek aan de Kazematten staat vandaag ook op het programma. Dit is een militair verdedigingsbolwerk waar de Spanjaarden in 1644 mee zijn begonnen te bouwen. In de loop der jaren zijn er kilometerslange ondergrondse gangen gemaakt waar de Fransen een start mee hadden gemaakt. Het is zelfs nog in het bezit geweest van Nederland. Doordat Willem /// overleed en alleen maar een dochter (Wilhelmina) en geen troonopvolger had ging de troon naar een andere familie en werd Luxemburg definitief een onafhankelijk land. Van de kazematten is tijdens de oorlogen veel gebruik gemaakt van de ondergrondse gangen. Door de militaire maar ook de bevolking, de dieren en zelfs complete bakkerijen. Na de oorlog is een groot stuk van de gangen ontmanteld. Het is iets wat nergens anders zo groots voorkomt.

Inmiddels is de tijd aardig doorgetikt dus we besluiten om niet het gangenstelsel maar de wandeltocht eromheen te lopen. Het is aardig zoeken op een onduidelijk kaartje, het ligt vast niet aan ons😜 Het is een tocht met mooie uitzichtpunten op en over het enorme fort. Wel een gek idee dat we op een punt staan waar vroeger familieleden hebben gestaan van gevangenen om ze te kunnen zien tijdens het luchten. We zijn toch blij dat we niet in die tijd leefden want zo goed werden ze niet behandeld. De wereld is duidelijk altijd al gewelddadig geweest. De weg terug vinden we makkelijker. Dit keer reizen we met de bus terug.

Maandag 27-7

We willen toch nog een keer terug naar de kazematten om het van de binnenkant te zien. Vandaag reizen we via Arlon ( België) . Hier hebben we de trein naar Luxemburg. Net op tijd bedenken we dat we nu hiervoor een kaartje moeten kopen😅

De gangen in de Kazematten is leuk om te zien maar niet echt spectaculairder dan de wandeltocht vinden wij. Daarna gaan we met een doorzichtige lift 65 m naar een hoger gedeelte in de stad. Je blijft in deze stad klimmen en dalen. Vandaag horen we constant Nederlands praten. Een geliefd uitje zo blijkt. We  bezoeken een prachtig park als we op een bankje een man zien zitten met krukken, zonder schoenen en met een boodschappentas naast hem. Terwijl we doorlopen kijk ik Jan aan:” Loop jij even terug om hem wat te geven?” Als Jan hem wat wil geven wijst de man het af. “Hè, zelfs je geld willen ze hier niet gratis hebben”, zegt Jan nog tegen mij. 20 meter verder zien we de reden waarom. We lopen langs een groot revalidatiecentrum😂Wat erg van ons, we schamen ons dood. Een poos later hoeven we elkaar alleen maar aan te kijken of we schieten alweer in de lach. Echt erg hè, zeggen we weer.

We dwalen nog wat door de stad waarna de weg terug moeiteloos verloopt. Na een dag met een behoorlijke workout van trap op trap af, lonkt het zwembad extra. We verruilen onze wandelschoenen voor slippers en niet veel later trekken we heerlijk baantjes. Gisteren waren we het vergeten maar vandaag gaan we van de glijbaan. We zoeven tegelijk door de dubbele discobaan. Jan neemt ook de super snelle glijbaan. Met 65 km per uur is hij binnen een tel alweer beneden. Die ging echt heel stijl en heel hard. Ik haak even af😇

Liefs van ons Jan en Marlies