Vianden

Zaterdag 1 augustus

Ik ga op vakantie en ik neem mee… mijn kat. Dat zullen de Engelse mensen gedacht hebben die we spreken op het terras. Het is wel een bijzondere kat, hij ziet eruit als een luipaard en blijkt 8 maanden  oud te zijn.

Door de overgang slaap ik, zoals heel veel vrouwen, vaak slecht en soms is er weleens een een uitschieter naar zeer slecht. Dat was vandaag, dus omdat het kan doen we lekker rustig aan. Jan start de dag met een mountainbike tour. Hij rijdt een mooie maar wel uitdagende route terwijl ik in een stoel lekker lees. Ik ben toch wel blij als hij weer helemaal heel terug is. De dame van de VVV zei het zo mooi:” In Luxemburg staan nergens bordjes in de natuur wat je mag of niet mag. Wel is het zo dat je op jezelf bent aangewezen, vallen is vallen. Dood is dood”. Oké duidelijk🤪Het is deze vakantie onze lijfspreuk. We zeggen hem dan op zijn Westfries “doôd is doôd’.

In de middag gaan we met de bus naar het beginpunt van onze wandeltocht. De tocht gaat door een grot waar het pikdonker is. Zo’n 50 meter zie je zonder zaklantaarn echt niks. Gelukkig komt er niemand van de andere kant😅Ook deze korte route was weer adembenemend, wat een rotsformaties. In de avond lopen we de camping af. We kijken uit over het hele dal. Als het helder weer is heb je hier vast een prachtige zonsondergang. Terug op de camperplek ontmoeten we Koos en Jozefien. Zij weten onze namen  al door de tekst op ons kentekenbord Jan en Marlies on tour. Ze vertellen ons dat ze ons kentekenplaat gaan na-apen😜 We hebben onverwachts een gezellige avond samen. Ze hebben altijd een akkerbouwbedrijf gehad die nu hun twee zoons runnen. Leuk om daar de ins en outs over te horen. Ook zij hebben sinds een jaar een camper. Het formaat camper is hetzelfde, al vind ik de onze mooier😇

Zondag 2 augustus

Na het ontbijt maken we nog een korte wandeling door het gebied. We komen zeker nog een keer terug. We rijden door  naar Vianden. We hebben hier een mooie camperplek aan de rivier gereserveerd. Het water staat ook hier schrikbarend laag. 

We fietsen naar de kabelbaan wat ons brengt naar het kasteel wat we gaan bezoeken. Het is de laatste dag dat er shows zijn en stalletjes staan waar ze van alles wat ze  vroeger maakte rondom een kasteel, verkopen. Natuurlijk ook versnaperingen van nu 🤪 Het kasteel is ooit in handen geweest van de Oranjes en op de stamboom zie je ook de namen staan tot Willem Alexander aan toe. Helaas hebben de Oranjes het in verval laten raken en verkocht. Na jarenlang verval is het prachtig gerestaureerd. Met een audiotour horen we vele leuke weetjes over dit kasteel. Wat ik zelf erg mooi vond was het slot van de koffer die ergens stond. De slotenmakers in die tijd moesten een meesterstuk afleveren. Het slot van deze koffer is zo ingenieus gemaakt, kijk maar op de foto. Het bed waarin ze sliepen is ook zoiets. Het is een heel klein bed. Het hoefde ook niet groter te zijn want de mensen sliepen zittend. Zou dat de oplossing zijn voor mijn slaapprobleem😂 Als we kijken in de put die wel 54 m diep is worden we ineens natgegooid. Daders zijn natuurlijk nergens  te zien. Ze hadden goed hun best gedaan mijn shirt was aardig nat. Met deze temperaturen geen enkel probleem natuurlijk.

We wandelen na ons bezoek via een steil pad weer terug naar beneden en fietsen het laatste stuk langs de rivier terug. Opvallend is ook hier weer de rust op de camperplek. Mensen wandelen langs de rivier maar het is overal heel stil. Bij de waterkant staan houten ligstoelen waar we lekker neerploffen. Wandelen kunnen we goed maar van slenteren word je echt bekaf. 

Liefs van ons Jan en Marlies