Van drukte naar stilte

We trekken vandaag weer verder. We zoeken een nieuwe slaaplocatie maar worden dan afgeleid door de borden op de weg waar Sluis op staat. Dat bezoeken eerst en daarna zien we wel weer. Het stadje is afgeladen vol met toeristen. We drinken een kop koffie op het terras maar Jan wordt gek van de vier mensen die naast ons zitten en denken dat ze heel ver van elkaar af zitten.

We bezoeken het belfort van Sluis. Een belfort werd in de middeleeuwen gebouwd in Vlaanderen. Een toren met klokken die ze konden luiden bij belangrijke gebeurtenissen: brand, aankomst vijand. Later in de tijd werd het belfort het stadhuis waar de toren op zat. Hoe rijker de gemeente hoe hoger de belfort. Ook een gebouw waar belangrijke gasten werden ontvangen.  Omdat Sluis vroeger bij België hoorde, maar nu niet meer, staat hier het enige belfort van Nederland. Gisteren waren we bij het natuurgebied Zwin en lazen we al dat Brugge een belangrijke haven was maar doordat er steeds meer slip ontstond was het niet meer te bereiken. Hierdoor werd Sluis de belangrijkste haven. Het ooit zo’n kleine dorpje groeide daardoor uit tot een vestingstad.   

Tijdens de 2 e WO is de belfort helemaal plat gebombardeerd maar later weer in originele staat opgebouwd. Er zat ook een gevangeniscel in compleet met martelwerktuig want hier werd vroeger ook recht gesproken. Geen idee of dat voor of na het martelen was. Ik denk het laatste. Het gebouw is nu museum maar wordt nog steeds gebruikt voor raadsvergaderingen. In het gebouw vinden we ook een tentoonstelling over Johan Hendrik Van Dale die woonde in dit kleine plaatsje. Hij was hoofdonderwijzer en stadarchivaris.  Hij schreef de Van Dale. Vlak nadat hij dit voltooid had  stierf hij op zijn 44 ste aan de pokken. Er is ook een interactief hoorspel neergezet om te raden waar de dialecten vandaan komen. We zagen dat wij nog wel wat oefening nodig hebben. Zo hadden we niet eens geraden dat er West- Fries werd gesproken. Jan zijn moeder kwam hier vandaan en dit hadden we toch zeker moeten raden😔

Als laatste bezoeken we de toren waar we de gehele stad kunnen zien. Net als we kijken bij de klokken is het twee uur en klinkt een oorverdovend geluid van het klokkenspel. Daarna gaan we de stadje weer uit, wat een drukte. We zoeken de rust op en slapen vannacht geheel zelfvoorzienend in een gehuchtje, ongeveer 9 km van Brugge. De eigenaar waarschuwt wel voor muggen😅dus we houden alles goed dicht. In de avond lopen we naar dorpje. We zien dat er veel friettenten zijn. Ik wist niet dat het zo gezond was, hier heet er een ‘frietamientje’. Het is gezellig druk in het plaatselijke eetcafe. Een man spreekt ons aan maar is niet te verstaan. We zijn amper over de grens en meteen een compleet andere taal.

Liefs van ons Jan en Marlies