Water

Water

Maandag 20 juli

Als we wakker worden is het stil. De enorme storm is wat gaan liggen. Windstil zal het hier niet zo snel zijn gok ik, maar dit is prima. We trekken wat baantjes in het mooie zwembad. Geen idee waar iedereen is, het is hartstikke rustig in het bad terwijl de zon schijnt. Na een bakkie koffie betrekt de lucht wat, mooie tijd om te vertrekken. Jan vindt op google maps een camperplek op zo’n 17 km van de stad Bordeaux vandaan. Het blijkt een schot in de roos te zijn. 

In de middag komen we aan en stappen meteen op de fiets. Iedereen die Jan kent weet hoe het gaat. Vol gas van start, daarna zwakt het gelukkig wat af. We maken een fietstocht door een stuk van Bordeaux. Mooie stad die wat doet denken aan Parijs maar dan wat relaxter. De brug lijkt wel een kopie van de bruggen van de Seine . Er hangt straatverlichting langs het pad naast de rivier die in de avond vast prachtig is. We fietsen langs het Place de la Bource met daarvoor een groot waterplein wat voor veel vermaak zorgt. Aan de waterkant zijn terrasjes in mooie grote ‘huizen’ die oorspronkelijk bedoelt waren om het zicht te ontnemen van de krotten die erachter lagen. Die krotten zijn er niet meer, het is een stad vol mooie gebouwen.

Onderweg op onze route zien we amper Nederlanders maar hier hoor ik ze diverse keren. Vaak haal je ze er al uit, vast herkenbaar voor jullie. Van al dat fietsen krijgen we trek en  gaan op het terras zitten bij een Italiaans restaurant . De keuken gaat om 19:00 open, dus we zijn te vroeg,  maar  kunnen wel vast  Bruschetta bestellen. Het bleek een Burrata te zijn, we hadden elkaar vast verkeerd begrepen maar was heerlijk. Het werd tegelijkertijd met 1 pizza gebracht. Meer dan genoeg voor ons samen en we waren dan ook opgelucht dat de serveerster en wij elkaar echt niet goed hadden begrepen. Wij hadden, door onze trek, twee pizza’s besteld maar zij had maar 1 pizza gehoord. Pff gelukkig want de toetjes hadden magische aantrekkingskracht op ons en waren inderdaad net zo lekker als ze eruit zagen. In korte broek en trui fietsen we terug maar al snel klimmen we omhoog en kan de trui toch weer uit.

Dinsdag 21 juli

Water is een terugkerend item in deze vakantie. We zijn gestart in Zeeland waar de zee in 1953 een groot gevaar werd en helaas zijn er door dit natuurgeweld heel wat levens in de zee verdwenen. Daarna kwamen we in Normandie waar het leger zo goed de zee trotseerde en technische hoogstandjes bedacht om aan wal te komen. En nu zijn we vlakbij Biarritz ( golf van Biskanje) waar de hoogste golven van Europa zijn. Een plek waar vele mensen met ons  genieten van de zon, strand en de golven. Je voelt de enorme kracht van het water en niet voor niet staats staan er 4 strandwachten. De golven zijn zo hoog dat ze je elke keer weer terugbrengen bij het strand maar de stroming is enorm sterk. We hebben toch best een aardige conditie maar zijn na een korte tijd bekaf. Met groot respect kijken we naar de surfers die telkens weer op de plank klimmen en de golven proberen te bedwingen.

We genieten enorm van deze heerlijk zonnige dag aan zee.

De camperplek is vandaag niet meer dan een parkeerplaats. Aan het eind van de dag bomvol met campers maar de ligging is uniek en mensen kijken blijft toch ook wel erg leuk😉Een klein stukje lopen en we zijn op het strand. Gelukkig hebben we douche  in ons huis op wielen. Het wordt wel poetsen na afloop want we hebben, zonder dat we het wisten, zowat het hele strand in onze badkleding zitten. De zee neemt en de zee geeft🤪

Liefs van ons Jan en Marlies