Stop de tijd

Stop de tijd.

Zondag 3 augustus

We hebben vanochtend na het zwemmen besloten dat we nog een nachtje blijven.  De temperatuur is super en strand, zee en zwemmen natuurlijk ook. Je zou toch willen dat je de tijd even stop kunt zetten. 

Vandaag wandelen naar Palamos. Het is zondag en dat is goed te merken. Aan deze kant van het plaatsje zijn kleine baaitjes en die liggen overvol met Spanjaarden en toeristen. We passeren er diverse op onze route en stappen tussen de handdoeken door. Een klein stukje van de route gaat over de rotsen, nou ja dot is het oude pad. Het nieuwe pad gaat alweer netjes via een trappetje. Wij pakken als uitdaging het oude pad. Daarna is het pad even zoek. Jan loopt voorop en stapt tussen twee bosjes door als ik een kreet van afkeer hoor. Jan stapt met zijn sandaal in mensenpoep. Getverderrie, wat ongelofelijk vies. Laten we het erop houden dat Jan niet blij was🤬😤. Ik vind een andere weg om op de goede route te komen zodat ik hier niet langs hoef😅.Daarna dalen we snel af naar een strandje met rotsen om de schoen en de gedachtes eraan  af te spoelen in de zee. Op ons gemak wandelen weer door naar Palamos. Hier eten we aan het strand wat tapas. Heerlijk om zo relaxt te leven. We reizen terug met de bus naar Playa d’aro  waar we onze fiets hebben geparkeerd.

Terug bij de camper genieten we van de kijkers en kijken zelf ook😎Onze camper trekt een hoop bekijks en laatst hoorde ik, toen het donker was en het licht in de camper aan was zelfs: “ Even rustig lopen, er brandt licht, we kunnen nu wat meer zien”😂 Ook wij houden ervan om op de camping te kijken naar mensen en zitten erg goed op onze plek. Schuin van ons staat een familie die ik beter kan bestempelen als tokkies. Vader, moeder en twee puberdochters die een scheur tegen elkaar en tegen hun ouders kunnen opentrekken waar je u tegen zegt. Bijna niks gaat met een vriendelijke stem. Het is in en in triest maar het heeft enorme aantrekkingskracht om naar te kijken en meeluisteren ontkom je niet aan.. Je zou toch als ouders gespaard hebben om fijn op vakantie te gaan… 

In de avond gaan we bij een oud buurmeisje langs. Het is erg gezellig en allang donker als we de camping weer opfietsen.

Maandag 4 augustus

Mijn god wat gaat de tijd snel. Zo heb je nog weken voor je, zo is dit je laatste week. Ik ben al vroeg wakker en zit heerlijk buiten in alle rust te eten. Slaperige gezichten fietsen voorbij en komen even later weer terug met stokbrood.

Vandaag trekken we weer verder, nou ja eigenlijk terug. We maken de camper weer reisklaar en zwemmen nog even onze baantjes in het heerlijke zwembad. We hebben geen haast. Graag wil ik Perpignan bezoeken en dat is 2 uurtjes rijden. De werkelijkheid is iets anders. We krijgen file en het duurt erg lang eer we de afslag van Perpignan kunnen nemen. Ik had een mooie camperplek gezien maar helaas is deze vol. We proberen een volgende. Deze zou midden tussen de wijnranken liggen. We proberen tot twee keer toe om er te komen via een onverhard pad maar beide keren moeten we weer omdraaien. We lopen de tweede keer zelfs het pad wat verder af om te kijken of we er doorheen kunnen rijden. Het gaat om 400 meter. In de verte zien we een grote camper staan. Hoe die er gekomen is? Voor ons blijft het een raadsel. We geven het op en koersen naar een camping die er ook redelijk vlakbij ligt. Hier kunnen we gelukkig het laatste plekje krijgen. Het is een leuke kleine Franse  camping met een enkele buitenlanders. Inmiddels zijn we uren verder als we eindelijk staan. Perpignan laten we maar voor wat het is. We nemen een duik in het zwembad om af te koelen. Daarna gaan we alvast het meer verkennen. Achter een schuilhut zien we heel veel Flamingo’s. We hebben de verrekijker mee en genieten van de mooie roze vogels. Volgens de campingmedewerker kunnen we ze het beste om zeven uur in de ochtend bekijken. We zien ze nu al maar hopen dat ze morgen nog dichterbij staan. Dus morgen staan we vroeg op. We spelen samen nog een spelletje jeu de boule zoals dat natuurlijk hoort op een Franse camping😃 en kijken naar de route. Morgen rijden we verder terug richting de Drome.

Liefs van ons Jan en Marlies